Periodontologia

Przyzębie to tkanki otaczające ząb i utrzymujące go w kości. W ich skład wchodzą: dziąsła, kość wyrostka zębodołowego szczęki i żuchwy, cement korzeniowy, różnego rodzaju więzadła mocujące ząb w zębodole. W wyniku stanu zapalnego dochodzi do niszczenia tego aparatu i zęby coraz słabiej są osadzone, a z czasem wypadają.

W krajach uprzemysłowionych obserwuje się znaczne zmniejszenie zapadalności na próchnicę, dzięki prowadzonej na szeroką skalę profilaktyce w jej zwalczaniu. Ze względu na częstość występowania

choroby przyzębia (podobnie jak próchnica) są zaliczane do chorób społecznych. W Polsce ok. 40% dzieci i młodzieży oraz prawdopodobnie ok.40-50% dorosłych cierpi na peridontopatie. Chorobami przyzębia zajmuje się nauka zwana periodontologią (parodontologią).

Główną przyczyną chorób przyzębia (peridontopatii) jest niedostateczna, nieprawidłowa higiena jamy ustnej. Uwarunkowania genetyczne na które zwykliśmy zrzucać całą winę, jedynie sprzyjają reakcją przyzębia na płytkę i kamień. W rzeczywistości przyczyn jest więcej i nie są do końca wyjaśnione ani poznane.

Innymi przyczynami mogą być:

• czynniki wywołujące stany zapalne
• cukrzyca, zaburzenia metaboliczne
• wady zgryzu prowadzące do zmian w przyzębiu
• osad, kamień nazębny i drobnoustroje, czyli płytka nazębna
  prowadzą one do powstania patologicznych kieszonek

 Początkowe stadium parodontozy przebiega prawie bezobjawowo. Często są to  niewielkie krwawienia z dziąseł, obnażenia korzeni zębów, nieprzyjemny zapach i  smak z jamy ustnej. Bardzo często takie objawy są bagatelizowane i ludzie  zgłaszają się do dentysty dopiero wtedy, pozornie zdrowy ząb rusza się, boli, lub  utworzy się ropień na dziąśle. Wtedy zazwyczaj jest już za późno. Choroba na ogół  zaczyna się od zapalenia dziąseł spowodowanego płytką bakteryjną i kamieniem  nazębnym. Z czasem dziąsła odstają od korzeni zębów, tworzą się głębokie  kieszonki, w których gromadzą się bakterie i resztki pokarmowe. Wydzielane w  procesie zapalnym substancje mają właściwości toksyczne, osteolityczne (niszczące)  i rozpuszczają kość. Kieszonki coraz bardziej pogłębiają się, mogą też ropieć, linia  dziąseł przesuwa się, odsłaniając coraz większą część korzeni zębów. Kość osłabia  się, zęby ulegają rozchwianiu, potem zaczynają wypadać. Jest to już zaawansowana postać choroby.

   Wczesne stadia choroby leczy się metodami zachowawczymi. Kazdy pacjent w   pierwszej  kolejnosci przechodzi zabieg higieny profesjonalnej na której higienistka dokładnie usuwa złogi: kamień i płytkę poleruje powierzchnie zębów i zabezpiecza je przed nadwrazliwoscią i szybkim pojawianiem się osadu.Następnie udziela dokładnej, indywidualnie dobranej instrukcji higieny. To bardzo wazny etap leczenia periodontologicznego, ktory w dużym stopniu warunkuje efekt całego leczenia. Nastepne etapy leczenia przeprowadza lekarz. Aby pozbyć sie szkodliwej flory bakteryjnej, przywrócić równowagę w kieszonkach dziąsłowych, umożliwić pojawienie sie nowego przyczepu dziasłowego stosujemy system  Vector. Zabieg tym urządzeniem jest mniej inwazyjny niż zabiegi chirurgiczne, przyjemniejszy dla pacjenta, a przede wszystkim pozwala na ograniczenie ilości przypadków chirurgicznych do koniecznego minimum.

W przypadkach zawansowanych, oraz wtedy kiedy chcemy wykonać sterowaną regenerację tkanek konieczna jest interwencja chirurgiczna. Są to zabiegi nazywane kiretażem, gingivectomią, a bardziej zaawansowane - operacjami płatowymi. Oprócz opracowania korzeni i kieszonek dziąsłowych wykonuje się tu także korekty dziąsła, kości oraz stosuje sie preparaty pozwalające na odbudowanie utraconej kosci i tkanek przyzębia.

Współczesna stomatologia dysponuje również najnowocześniejszymi środkami do tzw. sterowanej regeneracji tkanek.

Emdogain® - ten biologiczny preparat jest wyciągiem uzyskanym z rozwijającego się zawiązka zębowego młodych świnek (białko szkliwne). Żel nakłada się na powierzchnię odpowiednio przygotowanego korzenia zęba podczas zabiegu płatowego (flap-a). Białka powodują regenerację tkanek przyzębia w sposób naśladujący naturalny rozwój struktur.

Innym materiałem służącym odtwarzaniu kości jest Bio-Guide® - błona kolagenowo-resorbowalna, która odizolowywuje miejsce uszkodzenia od szkodliwych w tym wypadku tkanek nabłonkowych i tworzy obszar, do którego mogą wnikać rozmnażać się w nim i różnicować komórki macierzyste, zdolne pobudzać wytwarzanie kości.
Ubytki kości można też wypełniać substytutem kości Bio-Oss® -granulat naturalnej kości pochodzenia odzwierzęcego.
Coraz częściej do uzupełniania ubytków kości stosuje się przeszczep własnej kości pacjenta. Warunkiem zastosowania tych najnowszych osiągnięć nauki w dziedzinie periodontologii jest całkowite wyleczenie jamy ustnej, idealna higiena, a przede wszystkim świadoma współpraca pacjenta z lekarzem i higienistką. Należy podkreślić, że w każdym przypadku trzeba zadbać o zrównoważony zgryz, uzupełniając braki zębowe lub ortodontycznie skorygować jego wadę. Warunkuje to bowiem prawidłowy rozkład sił w czasie żucia i pozwala uniknąć przeciążeń kości przyzębia.  

Najczęściej, bo ponad 90%przypadków, prawidłowe czyszczenie zębów i przestrzeni miedzyzębowych oraz odpowiedni masaż dziąseł zapobiega rozwojowi choroby i utracie kości. Do czyszczenia miejsc trudno dostępnych zaleca się różne środki, np. nici dentystyczne, nici typu 'Super Floss', wykałaczki stomatologiczne, specjalne szczoteczki do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych i inne (płyny do płukania ust, np. Parogensyl, Silicol dental, Corsodyl, Eludril,Solcoseryl).

Higienistka podczas zabiegu profesjonalnego oczyszczania zębów nie tylko usunie kamień i osad nazębny, przywracając naturalną biel zębów, ale także dobierze odpowiednią szczoteczkę i środki pomocnicze oraz zademonstruje, jak ich prawidłowo używać. Wczesne postacie parodontopatii rozpoznaje się na podstawie badania, popartego zdjęciami radiologicznymi, przeprowadzonego przez lekarza periodontologa. Jeżeli początki parodontozy zostaną stwierdzone, można w znacznym stopniu spowolnić jej postęp, a nawet zahamować jej rozwój dzięki regularnym wizytom u lekarza i utrzymywaniu właściwej higieny jamy ustnej.

• jadanie pokarmów bogatych w białko, witaminy, minerały o małej zawartości węglowodanów
  
• pożywienie, które zmusza do rozgryzania, rozdrabniania i żucia
  
• racjonalny tryb życia (ruch, świeże powietrze, unikanie używek)
  
• wczesne usunięcie próchnicy, wad zębowo-zgryzowych, osadów, kamienia nazębnego